جنبش

باید روزی بیاید که همه شمشیر‌ها قلم بشود...

جنبش

باید روزی بیاید که همه شمشیر‌ها قلم بشود...

جنبش

...تا وقتی که کامل نشدی هیچ وقت حال تو خوب نمی شود تازه وقتی هم که به کمال رسیدی باوجوداین همه نا عدالتی که می بینی حالت بدتر می شود، دنیا جای راحتی نیست باید کارکنید چه حال شما خوب باشد چه خوب نباشد.
تا امام حاکم نشود هیچ چیز درست نمی شود...
ع.ن

آخرین نظرات
نویسندگان

۱ مطلب در بهمن ۱۳۹۴ ثبت شده است

بسمه تعالی

فَراغت یک نعمت الهی است تا انسان‌ها به خود آیند و به خود بپردازند. باید از آن، بستری جهت فهم معارف عالیه و قرب به خدا ایجاد کرد، نباید فَراغت‌ها را به مشغولیت و سرگرمی و تفریحات بی‌ثمر تبدیل نمود. وقتی فَراغت‌ها را به عنوان یک نعمت شناختیم سعی می‌کنیم به آن‌ها محتوی دهیم. از طرفی کل زندگی یک فَراغت است تا در آن فرصت ملکة انصراف از دنیا و سیر به سوی خدا را در جان خود نهادینه نماییم و در برزخ به کمک آن، ملکه سیر «الیه الراجعون» را عملی سازیم.

فَراغت را برای کسب قرب الهی داده‌اند، نه برای فراهم‌کردن سرگرمی. فراغت‌ها اگر به سرگرمی‌ها تبدیل شود، حجاب بزرگ حقیقت خواهد شد.

ما در زندگی زمینی در شرایط دوری و فِراق از حق قرار گرفته‌ایم، فرصت‌ها و فَراغت‌ها را دادند تا این دوری را به نزدیکی تبدیل کنیم و این فِراق را از طریق نعمتِ فَراغت به وصال برسانیم.

اگر میل‌هایمان را از طریق شریعت کنترل نکنیم و تسلیم امیال قوة وَهمیه قرار گیریم، نعمت فَراغت به حجاب راه تبدیل می‌شود و این است معنی سخن رسول خدا که فرمودند: «الضّحْکُ هَلاکٌ»، خنده و بی‌غمی هلاکت می‌آورد.

عادت انسان‌های عادی این است که به راحتی فرصت‌ها و فَراغت‌ها را از دست می‌دهند. چون نسبت به عظمت‌هایی که در فرصت محدود زندگی می‌توانند به‌دست آورند غافلند، فرهنگی را که بالاتر از عالم حسّ است، نمی‌شناسند و هرگز نمی‌توانند از فراغت‌ها درست استفاده کنند.

فرهنگ غرب از روزی که «دین» را کنار گذاشت، دیگر ارزشی برای فَراغت‌هایش قائل نبود، لذا شروع کرد با انواع وسائل سرگرمی فَراغت‌های انسان‌ها را نابود کند.

بستر پیدایی سینما و تلویزیون، فرهنگی است که آن‌طور که باید و شاید ارزش اوقات فَراغتش را نمی‌دانست، هرچند می‌توان از طریق سینما و تلویزیون حرف‌های جدّی هم زد، ولی از بین‌بردن اوقات فَراغت‌ به‌راحتی در آن بستر عملی خواهد شد و آن‌قدر که وسیلة به بطالت‌کشیدن فرصت‌ها است، وسیلة صعود انسان‌ها نمی‌باشد و یا نمی‌تواند باشد. وقتی متوجه باشیم انسان‌هایی موحّداند که قدر و ارزش فرصت‌ها را می‌شناسند و آن را بستر ارتباط با حقایق عالم وجود قرار می‌دهند، متوجه می‌شویم چرا سینما و تلویزیون عامل ضایع‌کردن فرصت‌ها است.

فرهنگ و بستر وقت‌کشی با بی‌دینی شروع می‌شود و با دینداری از بین می‌رود و هراندازه انسان‌ها متوجه حقایق غیبی شوند در مسیر شناخت و ارتباط با آن حقایق جدّیت بیشتر به خرج می‌دهند و لذا امکان به بطالت‌گذراندن عمر برای خود نمی‌یابند تا دل را به وسایلی بسپارند که بیشتر برای کسانی مفید است که می‌خواهند به هر نحوی عمر خود را بگذرانند.

مطایبه و شادبودن و شادکردن؛ غیر از بذله‌گویی‌ها و دلقک‌بازی‌ها است و نباید به بهانه مطایبه و مداعبه زندگی مردم را بر سر خنداندن‌های افراطی نابود کرد.

اگر از فرصت‌ها افق‌های بزرگی جهت زندگی، به دست نیاوریم عملاً زندگی را گم خواهیم کرد و در آن صورت از بذله‌گویی‌ها احساس خسارت نمی‌کنیم.

آیا نباید هوشیار باشیم تا همه چیزمان در چنگال تفریح و سرگرمی فرو نرود و از تدبّر نسبت به ماوراء این عالم محروم بمانیم؟

ف.الف
۰۴ بهمن ۹۴ ، ۲۳:۲۵ موافقین ۷ مخالفین ۰ ۱۶ نظر