جنبش

باید روزی بیاید که همه شمشیر‌ها قلم بشود...

جنبش

باید روزی بیاید که همه شمشیر‌ها قلم بشود...

جنبش

...تا وقتی که کامل نشدی هیچ وقت حال تو خوب نمی شود تازه وقتی هم که به کمال رسیدی باوجوداین همه نا عدالتی که می بینی حالت بدتر می شود، دنیا جای راحتی نیست باید کارکنید چه حال شما خوب باشد چه خوب نباشد.
تا امام حاکم نشود هیچ چیز درست نمی شود...
ع.ن

آخرین نظرات
نویسندگان

نوروز خوب است،نوروز باستانی بد است

شنبه, ۱ فروردين ۱۳۹۴، ۰۸:۳۹ ب.ظ

امام خامنه ای: نوروز خوب است،نوروز باستانی بد است

نوروز خوب است،به جشن مردم کمک کنید

عید نوروز هم حقیقتی است. ما با عید نوروز موافقیم. کسی خیال نکند که عید نوروز از لحاظ اسلامی چیز بدی است؛ هرکس چنین تصوری بکند، واقعاً اشتباه کرده است. اسلام عید نوروز را رد نکرده است. البته ممکن است در زمان خلفای اول، عده‌یی تحت تأثیر تفکرات خاصی قرار گرفته باشند و نسبت به این قضیه به‌عنوان یک تهاجم فرهنگی برخورد کرده باشند و احتمالاً در بعضی از روایات رد شده باشد – که البته آن هم مسلّم نیست – اما امروز عید نوروز چیز خوبی است؛ اولِ بهار است و مردم عادت کرده‌اند که این ایام را عید بگیرند و تعطیل باشند و شادی کنند و به دیدن یکدیگر بروند و به هم عیدی بدهند و قهرها آشتی کنند و دورها نزدیکی کنند؛ این چیز بسیار خوبی است و بنده صددرصد با عید نوروز و با جشن گرفتن این ایام موافقم.

هر کاری هم که در این ایام به جشن مردم کمک کند و آن را معنا ببخشد، خیلی خوب است و هیچ ایرادی ندارد؛ یعنی کسی که دارد برای عید نوروز برنامه‌ریزی میکند، نباید احساس گناه و جرم و کمبودی بکند؛ منتها شاد کردن مردم یک چیز است، مبتذل کردن فضا یک چیز دیگر است.

بیانات در دیدار مدیران مراکز سازمان صدا و سیما در استان‌ها

۱۳۷۰/۱۲/۰۷


* نوروز خوب است،نوروز باستانی بد است

به نظر من آنچه که ملت ایران در باب عید نوروز انجام داده است، یکى از زیباترین و شایسته ‏ترین کارهایى است که مى‏شود با یک مراسم تاریخى و سنّتى انجام داد. اوّلِ سال شمسى ما ایرانیها، – یعنى اوّل بهار – عید نوروز است. اوّلاً ملت ایران افتخار دارد که سال شمسى او هم سال هجرى است؛ یعنى همچنان که سال قمرى ما – که سال ۱۴۱۸ است – از مبدأ هجرت خاتم الانبیاء علیه و على آله الصّلاه والسّلام است، سال شمسى ما هم از مبدأ هجرت است. بقیه ملتهاى مسلمان براى سال شمسى خود، از سال میلادى استفاده مى‏کنند؛ ولى ما ایرانیها، هجرت نبىّ اکرم را، هم مبدأ سال قمرى قرار دادیم، هم مبدأ سال شمسى.

این، مطلبِ اوّل که به نظر من نشانگر هنر و عشق و علاقه ایرانى به تعالیم مقدّس اسلام و به آثار مطهّر و مقدّس نبوى است. در ضمن، اوّلِ سال را اوّلِ فصل بهار انتخاب کرده‏ایم، در حالى که مسیحیان، اوّلِ زمستان را اوّلِ سال قرار مى‏دهند! البته فرق آنها با ما این است که ولادت حضرت مسیح، تاریخ مشخّصى ندارد و یک مطلب حدسى است؛ در حالى که هجرت نبىّ مکرّم اسلام، از نظر تاریخى کاملاً دقیق و مشخّص است. به هر حال ما اوّلِ بهار را اوّلِ سال خودمان قرار داده‏ایم که این هم یک ذوق و سلیقه ایرانى است. اوّلِ بهار، اوّلِ رویش طبیعت، اوّلِ بیدارى باغ و راغ و بوستان و اوّلِ بالندگى همه موجودات زنده است. این بهتر از زمستان است که وقت مردن و انجماد طبیعت و گیاه و نباتات است.

در تعالیم اسلام نکته‏اى وجود دارد که خوب است برادران و خواهران به آن توجّه کنند. اسلام با سنّتهایى که از قبل از اسلام باقى مانده است، دو نوع رفتار مى‏کند. اوّلاً بعضى سنّتهاى غلط را به‏کلّى از بین مى‏برد و نابود مى‏کند؛ چون سنّتهاى درستى نیست. مثل این که عربها قبل از اسلام، دختران خودشان را نگه نمى‏داشتند، یا بیشترِ ملتهاى غیرمسلمان، جنس زن را تحقیر و اهانت مى‏کردند! اسلام این سنّت را به‏کلّى از بین برد؛ چون به‏کلّى غلط بود.

ثانیاً اسلام بعضى از سنّتها را از بین نبرده است. کالبد سنّت را نگه داشته و محتوا و روح آن را عوض کرده است؛ مثل بسیارى از اعمال و مراسم حج. این طوافى را که ملاحظه مى‏کنید، قبل از اسلام هم بود؛ منتها محتواى طواف، محتواى شرک بود! اسلام آمد و این عمل را از محتواى شرک آلود، خالى و از محتواى توحید پُر کرد. طواف در آن زمان، مظهر گرایش انسان به آلهه و اربابِ ادّعایى و پندارى بود؛ آن را تغییر داد و مظهر ارادت انسان به مرکز عالم وجود – یعنى حضرت حق متعال و وجود مقدّس پروردگار – قرار داد. ظاهر را نگه داشت و باطن را عوض کرد.

اسلام در بسیارى از مواقع، با سنّتها این کار را مى‏کند. مردم ما عینِ همین کار را با نوروز کردند؛ نوروز را نگه داشتند و محتواى آن را عوض کردند. نوروز در ایران، جشنى در خدمت حکومتهاى استبدادىِ قبل از اسلام بود! به همین خاطر است که «نوروز باستانى»، «نوروز باستانى» مى‏گویند! «نوروز» اش خوب است، ولى «باستانى» اش بد است! «باستانى» یعنى این که همه این جشنهاى دوره سال – مثل جشن «نوروز»، یا جشن «مهرگان»، یا جشنهاى دیگرى نظیر «خردادگان»، «مردادگان» و جشنهاى گوناگونى که قبل از اسلام بوده است – در خدمت حکومتهاى استبدادى و سلطنتهاى پوسیده دوران جاهلیت ایران بود! محتواى نوروز، محتواى مردمى و خدایى نبود؛ توجّه و ارادت به حضرت حق در آن نبود؛ جهات عاطفى و انسانى و مردمى در نوروز نبود! ملت ایران نوروز را نگه داشتند؛ اما محتواى آن را عوض کردند. این محتواى امروز نوروز ایرانى، غیر از محتواى باستانى است.

نوروز براى ملت ما، امروز عبارت است از اوّلاً : توجّه مردم به خدا. اوّلِ تحویلِ سال که مى‏شود، مردم دعا مى‏خوانند، «یا محوّل الحول والاحوال» مى‏گویند، آغاز سال را با یاد خدا شروع مى‏کنند، توجّه خود را به خدا زیاد مى‏کنند. این، ارزش است. ثانیاً نوروز را بهانه‏اى براى دید و بازدید و رفع کدورتها و کینه‏ها و محبّت به یکدیگر قرار مى‏دهند. این همان برادرى و عطوفت اسلامى و همان صله رحم اسلام است؛ بسیار خوب است. ضمناً نوروز را بهانه‏اى براى زیارت اعتاب مقدّسه قرار مى‏دهند؛ به مشهد مسافرت مى‏کنند – که همیشه یکى از پرجمعیت‏ترین اوقات سال در مشهد مقدّس، اوقات عید نوروز بوده است – این بسیار خوب است.

پس مى‏بینید که نوروز را نگه داشتند، محتواى آن را که غلط بود، به محتواى صحیح و درست تبدیل کردند. این هنر ملت ایران و ذوق و سلیقه ایرانى مسلمان است. ما عید نوروز را از دیدگاه کسانى که با اسلام سر و کار دارند، تأیید مى‏کنیم. عید نوروز، چیز خوبى است. وسیله‏اى است که با آن دلها شاد مى‏شود، انسانها با یکدیگر ارتباط برقرار مى‏کنند، صله رحم و صله احباب مى‏کنند؛ چون دوستان و رفقا هم مثل ارحام، احتیاج به صله دارند. انسان باید با ارحام صله کند، باید با دوستان و رفقا هم صله کند؛ یعنى ارتباط برقرار کند. این، ارتباط عید نوروز است که بسیار خوب است.

* نوروز و روز نو در احادیث و روایات؛تفسیری زیبا از امام خامنه ای

یک نکته اساسى در نوروز هست که در روایات ما به آن توجّه شده است. من مایلم شما عزیزانى که امروز در این صحن و در صحنهاى دیگر و مراکز آستان قدس رضوى هستید – اجتماع عظیم مردم – و این سخن را مى‏شنوید، به آن توجّه کنید. هر یک از آحاد ملت ایران هم که مى‏شنود، به آن توجّه کند.

نوروز، یعنى روز نو. در روایات ما – بخصوص همان روایت معروفِ «معلّى‏بن‏خنیس(۱)» – به این نکته توجّه شده است. معلّى‏بن‏خنیس که یکى از رُوات برجسته اصحاب است و به نظر ما «ثقه» است، جزو شخصیتهاى برجسته و صاحب راز خاندان پیغمبر محسوب مى‏شود. او در کنار امام صادق علیه الصّلاه والسّلام زندگى خود را گذرانده و بعد هم به شهادت رسیده است. معلّى‏بن‏خنیس – با این خصوصیات – خدمت حضرت مى‏رود؛ اتفاقاً روز «نوروز» بوده است – در تعبیرات عربى، «نوروز» را تعریب مى‏کنند و «نیروز» مى‏گویند حضرت به او مى‏فرمایند : «أتدرى ماالنیروز؟» آیا مى‏دانى نوروز چیست؟

بعضى خیال مى‏کنند که حضرت در این روایت، تاریخ بیان کرده است! که در این روز، هبوط آدم اتّفاق افتاد، قضیه نوح اتّفاق افتاد، ولایت امیرالمؤمنین علیه السّلام اتّفاق افتاد و چه و چه. برداشت من از این روایت، این نیست. من این طور مى‏فهمم که حضرت، «روز نو» را معنا مى‏کنند. منظور این است: امروز را که مردم، «نوروز» گذاشته‏اند، یعنى روزِ نو! روزِ نو یعنى چه؟ همه روزهاى خدا مثل هم است؛ کدام روز مى‏تواند «نو» باشد؟

شرط دارد. روزى که در آن اتّفاق بزرگى افتاده باشد، نوروز است. روزى که شما در آن بتوانید اتّفاق بزرگى را محقَّق کنید، نوروز است. بعد، خود حضرت مثال مى‏زنند و مى‏فرمایند: آن روزى که جناب آدم و حوّا، پا بر روى زمین گذاشتند، نوروز بود؛ براى بنى آدم و نوع بشر، روز نویى بود. روزى که حضرت نوح – بعد از توفان عالمگیر – کشتى خود را به ساحل نجات رساند، «نوروز» است؛ روز نویى است و داستان تازه‏اى در زندگى بشر آغاز شده است. روزى که قرآن بر پیغمبر نازل شد، روز نویى براى بشریت است – حقیقت قضیه همین است؛ روزى که قرآن براى بشر نازل مى‏شود، مقطعى در تاریخ است که براى انسانها روز نو است – روزى هم که امیرالمؤمنین علیه‏السّلام به ولایت انتخاب شد، روز نو است.

اینها همه، «نوروز» است؛ چه از لحاظ تاریخ شمسى، با اوّلِ ماه «حَمَل» مطابق باشد یا نباشد. این نیست که حضرت بخواهند بفرمایند که این قضایا، روز اوّلِ «حَمَل» – روز اوّلِ فروردین – اتّفاق افتاده است؛ نخیر. بحث این است که هر روزى که این طور خصوصیاتى در آن اتّفاق بیفتد، روز نو و «نوروز» است؛ چه اوّل فروردین، چه هر روز دیگرى از اوقات سال باشد.

خوب؛ من حالا به شما عرض مى‏کنم. روزى که انقلاب پیروز شد «نوروز» است، روز نویى بود. روزى که امام وارد این کشور شد، براى ما نوروز بود. روز فتوحات عظیم این جوانان مؤمن و این ایثارگران ما در جبهه نبرد – علیه نظامیانى که از «ناتو» و «ورشو» و امریکا و شوروى و خیلى از مراکز دیگرِ قدرت تغذیه مى‏شدند – روز پیروزى جوانان ما – با ایمانشان – بر آنها «نوروز» است؛ روز نو است.

حال اگر شما مى‏خواهید روز اوّلِ فروردین را هم براى خودتان روز «نو» و نوروز قرار دهید، شرط دارد. شرطش این است که کارى کنید و حرکتى انجام دهید؛ حادثه‏اى بیافرینید. آن حادثه در کجاست؟ در درون خود شما! «یا مقلّب القلوب والابصار. یا مدبّراللیل والنّهار. یا محوّل الحول والاحوال. حوّل حالنا الى احسن الحال».(۲) اگر حال خود را عوض کردید، اگر توانستید گوهر انسانى خود را درخشانتر کنید، حقیقتاً براى شما «نوروز» است! اگر توانستید پیام انقلاب، پیام پیامبران، پیام امام بزرگوار و پیام خونهاى مطهّرِ بهترین جوانان این ملت را – که در این راه ریخته شده است – به دل خودتان منتقل کنید، براى شما «نوروز» است.

عزیزان من! سعى کنید روز اوّل فروردین را براى خودتان «نوروز» کنید. بعضى کسان روز اوّلِ فروردینشان «نوروز» نیست. ممکن است اوّل فروردین براى آنها از هر روز نحسى هم نحستر باشد! اوّل فروردین – «نوروز» – براى آنهایى که در درون خود، به فساد و انحطاط گرایش پیدا مى‏کنند، آنهایى که خود را از خدا دور مى‏کنند، آنهایى که خود را از هدفهاى بلند این ملت و این انقلاب جدا مى‏کنند، نوروز نیست، روز عید نیست، روز جشن و روز شادى نیست؛ شوم است! این، آن حقیقت مسأله در باب نوروز است.

پس «نوروز» به طور خلاصه خوب است. اوّلِ سال هجرى شمسى است، روز نو، اوّلِ بهار، اوّلِ رویش و جوشش طبیعت و اوّلِ شروع زیباییها در عالم طبیعت است. این را براى خودتان هم اوّلِ بالندگى و جوشش و اوّلِ بروز زیباییها قرار دهید و براى خودتان «روز نو» کنید.

بیانات مقام معظم رهبرى در صحن مطهّر حضرت ثامن الحُجج، امام رضا (ع)

۱۳۷۷/۱/۱

برگرفته شده از استوا

نظرات  (۳)

ممنون مطلب جالبی بود.
ولی متنش زیاد بود.....
پاسخ:
نظر لطفتونه
در مطالب بعدی سعی میکنم کوتاه تر و مفیدتر باشه

شما هم لینک شدید!!
۱۲ فروردين ۹۴ ، ۱۸:۴۷ محمد رضا رشیدی
سلام 
واقعا خیلی خوشحالم که در عصری زندگی می کنم که می تونم رهبر عزیزمون رو درک کنم. مطلب شما خیلی جالب بود. من هم تو وبلاگم قرار می دم.

ارسال نظر

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">